Rzeczowniki

Rzeczowniki oznaczają osoby, przedmioty, zwierzęta, rośliny, zjawiska, czynności i pojęcia. Odpowiadają na pytania: kto? co?

Rzeczowniki odmieniają się przez liczby i przypadki. Mają ustalony rodzaj, ale nie odmieniają się przez rodzaje.

W zdaniu może pełnić funkcję podmiotu, dopełnienia, przydawki, okolicznika i orzecznika.


Rodzaje rzeczownika

  • męski (ten) – samochód, pan, jeż
  • żeński (ta) – pani, truskawka, radość
  • nijaki (to) – dziecko, słońce, istnienie

Odmiana rzeczowników przez przypadki i liczby

Tak wygląda standardowa odmiana rzeczownika przez przypadki liczby, którą nazywa się deklinacją.

PrzypadekMęski (L.p.)Żeński (L.p.)Nijaki (L.p.)Męskoosobowy (L.mn.)Niemęskoosobowy (L.mn.)
Mianownik (M.)
kto? co?
kogutkurapisklękogutykury
Dopełniacz (D.)
kogo, czego?
kogutakurypisklęciakogutówkur
Celownik (C.)
komu? czemu?
kogutowikurzepisklęciukogutomkurom
Biernik (B.)
kogo? co?
kogutakurępisklękogutykury
Narzędnik (N.)
z kim? z czym?
kogutemkurąpisklęciemkogutamikurami
Miejscownik (Ms.)
o kim? o czym?
koguciekurzepisklęciukogutachkurach
Wołacz (W.)
o!
koguciekuropisklękogutykury

Jak zapamiętać wszystkie przypadki? Warto zastosować w tym wypadku technikę polegającą na ułożeniu zdania, w którym pierwsze litery wyrazów odpowiadają literom zagadnienia, które chcemy przyswoić.

  1. Mianownik, Dopełniacz, Celownik, Biernik, Narzędnik, Miejscownik, Wołacz
  2. Mama dała córce banana nadziewanego musem wiśniowym.

Co się dzieje w trakcie odmiany rzeczownika?

Popatrz jeszcze raz na powyższą tabelę deklinacyjną. W tym momencie warto wspomnieć o bardzo istotnej rzeczy, a mianowicie o zmianie formy rzeczowników, która zachodzi w trakcie odmiany.

W mianowniku wyraz Kogut ma końcówkę zerową. Następnie w czasie deklinacji te końcówki są bardzo różne:

M. kogut
D. kogut-a
C. kogut-owi
B. kogut-a
N. kogut-em
Ms. kogu-cie

I to właśnie w tym momencie rozpoczyna się rozróżnienie na temat i końcówki wyrazowe, które szerzej poznasz na zajęciach ze słowotwórstwa.

Rzeczowniki nieregularne – czyli ciekawe wyjątki w odmianie

W języku polskim jest dużo wyjątków od ustalonych reguł. Również, a być może przede wszystkim, tyczy się to rzeczowników. Sprawdź najciekawsze rzeczowniki o nieregularnej odmianie.

  1. rzeczowniki, które mają wyłącznie liczbę pojedynczą (singularia tantum): młodzież, powietrze, poświęcenie, kasza, odzież, szkło;
  2. rzeczowniki, które mają wyłącznie liczbę mnogą (pluralia tantum): ferie, spodnie, nożyczki, drzwi, skrzypce, urodziny, perfumy;
  3. rzeczowniki odmieniające się jak przymiotniki: leśniczy, przełożony, woźny;
  4. rzeczowniki nieregularne: rok-lata, człowiek-ludzie;
  5. rzeczowniki nieodmienne: kakao, menu, kiwi, boa, zoo;
  6. rzeczowniki nieodmienne w liczbie pojedynczej, ale odmienne w liczbie mnogiej: muzeum, liceum, archiwum
  7. rzeczowniki, które mogą przyjąć dwie formy w niektórych przypadkach (spuścizna po liczbie podwójnej w języku polskim): ręka -> ręku, ręce lub oko -> oczy, oka;
  8. rzeczowniki występujące w dwóch rodzajach gramatycznych (tu pomaga kontekst): gapa -> ten gapa, ta gapa (w zależności od płci gapy😉)
  9. rzeczowniki mające dwie formy rodzajowe: rodzynek-rodzynka, podkoszulek-podkoszulka, klusek-kluska, skwarek-skwarka.

Podobne wpisy